دكتر جمشيدي راد تنها استاد دانشگاه تبريز كه در انتخابات نهم و دهم براي دولت عدالت محور سنگ تمام گذاشت طي نامه شماره يك خود از استاندار آذربايجانشرقي انتقاد نمود.

دكتر جمشيدي راد كه از اعضاي شوراي مركزي ستاد احمدي نژاد در استان ميباشد طي اين نامه از مديريت استان انتقاد نمود . به متن نامه توجه فرماييد:

بسمه تعالي

جناب آقای علیرضا بیگی

استاندار محترم آذربایجانشرقی

با سلام

آنچه از تمام هستی و دارایی یک مدرس دانشگاه به ذهن می­رسد قلم منصف و زبان حقیقت­گوی اوست البته می­دانید جایگاه (position) استاد دانشگاه بالاتر از سایر مشاغل تصور می­شود ولی قصد نگارنده این است که برنامه­ها و اقدامات دولت نهم و چند ماهی از حیات دولت دهم نیازمند معرفی بیشتر در عرصه­های مختلف با مدیریت کارآمد و در واقع علمی است که همواره مغفول مانده است. طبیعی است نقش­آفرینی افراد در فرآیند تصمیم­سازی و تصمیم­گیری در عرصه­های مختلف از بستر دانایی، توانایی و شایستگی آنها می­باید صورت بگیرد نه از طریق فرآیند حامی – پیرو (Patron-Client) و قرار گرفتن در حلقه دوستی­ها و شبکه­های قدرت به هر شکل ممکن تا حافظ منافع یکدیگر باشند.

انتظار مردم ایران این بود که این نوع معاملات و بده بستانها و روابط غیرعلمی و ناشایست سیاسی، اجتماعی و حتی اقتصادی در دوران ریاست جمهوری اصولگرایان با آقای دکتر احمدی­نژاد برچیده شود و شناخت روشنی از نیروهای متعهد، ولایت­مدار، کارآمد و دلسوز در بدنه مدیریتی استان و در نهایت کشورمان تعریف و تبیین شود، اما زهی تأسف! که اینگونه نشده است و همین نکته خلاء بزرگی در ایجاد مناسبات اقتصادی ساخت قدرت سیاسی با قدرت اجتماعی و فرهنگی را ایجاد کرده است.

آقای استاندار پیش­بینی می­شد که مدیریت عمومی در بدنه اجرایی و اقتصادی و حتی فرهنگی و اجتماعی در سطوح مختلف باقواره ایران بزرگ و مقتدر غربالگری شود تا بسیاری از مشکلات فراروی جامعه مرتفع گردد، چیزی که سایه تمام این نکته­ها در نشست شامی که حضرتعالی در 5/9/88 با حضور برخی از معاونین محترم و برخی از مدیران کل و تعدادی از اعضای ستادهای انتخاباتی و آنهم با اهداف خاص تدارک دیده شده بود از زبان افراد حاضر در جلسه شنیده می­شد بدانید از روی دلسوزی بوده است نه از سهم­خواهی! زیرا ولی نعمت تمام مسئولین همین مردم فکور، حاضر در صحنه و پیروان ولایت فقیه و عاشقان عزت و سربلندی ملت – کشور ایران هستند. تازه با آنهمه گفته­ها و این همه نوشته­ها سرانجام چه شد و یا چه خواهد شد؟!

آقای استاندار آیا می­دانید که در گردونه روزمرگی نمی­توانید از تأثیرات اظهارات کلیشه­ای افراد و حلقه­های خاص بیرون بیایید و برای آینده در حوزه مدیریتی برنامه­ریزی کنید و برنامه­های خود را مطابق سند چشم­انداز تطبیق دهید؟ آقای استاندار از بدو مأموریت شما در استان تاکنون چند جلسه و نشست تخصصی برای پیشرفت امور استانی با اصحاب علم و دانشگاه برگزار کرده­اید؟ گرچه باید اشاره کنم این روش شما نوعی بی­اعتمادی در جامعه آفریده است، این امر نیز به نوبه خود نگرانی­هایی را به وجود آورده که موجب سلب اعتماد متقابل در جامعه شده است. هرچند شما به تاسی از دکتر احمدی­نژاد مسافرت­های شهرستانی را داشتید اما آیا همین روش کافی است؟ آقای استاندار مبارزه با پدیده شوم حامی – پیرو در عرصه­های سیاسی – اجتماعی و حتی اقتصادی حکایتگر درجه­بندی شهروندان و نهادینه کردن تبعیض­ها در جامعه است وجود پدیده حامی – پیرو بسیاری از کارهای اصیل علمی را از مدار خود خارج می­کند.

بر این اساس تعدادی معدود به عنوان مردی برای تمام فصول در عرصه­های مختلف از همایشهای علمی گرفته تا مصاحبه کارشناسانه در رسانه­ها و مشابه این نوع کارها فضای قحط­الرجالی را به یک پدیده اجتماعی تبدیل می­کنند چیزی که در استان ما به وضوح مشاهده می­شود برخی از ادارات در مجموعه اجرایی، کانون بازنشستگان شده است!

آقای استاندار، وجود این نوع رفتارها مرگ تدریجی و ناملموسی هستند که مانع بالندگی فرهنگی، اجتماعی کشورمان می­گردد که آثار شوم آن در افسردگی اجتماعی، سرخوردگی نیروهای کارآمد و در نهایت حاشیه­نشینی اختیار کردن نخبگان و بی­تفاوت بودنشان به مسایل جدی مملکت را به بار خواهد آورد، نتیجه اینکه این سرمایه­های اجتماعی سهم خود را از فرآیند دفاع اجتماعی بیرون خواهند کشید! مقصر کیست؟

آقای استاندار در زیست اجتماعی ما انسانها، پدیده شوم تبعیض و غیرعلمی کردن مدیریت­ها هیولایی است که پنجه در پنجه زیست سالم و بالنده ما انداخته است تا تصمیمات و اقدامات نابه هنجار آنها در بدنه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی آثار شوم خود را بر نسل امروز و آینده تحمیل می­کند. چه باید کرد؟ تا این معضل شوم برچیده شود و نیروهای اجتماعی را برای توسعه و رشد و در نهایت برای دفاع اجتماعی آماده کنیم. بنابراین تجدیدنظر در نظام مدیریتی استان تنها بخشی از این نیاز فوری استانمان است زیرا انجمن­های بسته در درون هیأت جلسات اغلب بازخورد مطلوبی در جهت جامعه­پذیری تمام مردم یا حداقل اکثریت مردم را انجام نمی­دهند.

نکته آخر اینکه بدانید همه این نوع اقدامات و کارها به نام دولت احمدی­نژاد و احمدی­نژادی­ها ولی به کام دیگران تمام می­شود. در شرایطی که در مقابل پیچیده­ترین تهاجمات مختلف اقتضاء داشته از راه­های ارشد مدیریتی استان از اشخاص کارآمد و به واقع مدیر، استفاده شود. متأسفانه رویه باج­دهی به یار همراه دیروز و امروز جانشینی شایسته­سالاری شده که یقیناً تاوان این روش به سادگی جبران نخواهد شد.

هدف کلی از نوشتن این مطالب بایدها و نبایدها نیست بلکه طرح مسائل مورد بحث و فراروی جامعه ما است که در راستای چاره­اندیشی با پیشنهاد همکاریهای مشترک و همه­جانبه­ برای حل مشکلات و عملیاتی کردن شعارهای دکتر احمدی­نژاد در سطح جامعه و رسیدن به هدف­های تعیین شده می­باشد. اما تا رسیدن به هدفهای مطلوب فاصله زیادی باقی است.

در پایان گوش اگر گوش تو، ناله اگر ناله من، آنچه جایی نرسد ناله و فریاد من است.

           دکتر جعفر جمشیدی­راد

عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز

                 گروه علوم سیاسی